در كنارم نيستي آرام باورمي كنم

چشم هاي خيس خود را بازم هم تر مي كنم

قصه ي عشقم ز يادت رفت اما همچنان

واژه هاي عشق را هر لحظه از بر مي كنم

عاشقت بودم تو هم مست دو چشمان ترم

عاقبت از دوريت بر سينه خنجر مي كنم

نامم رفت از دلت خود را گرفتي از دلم